Blog

Dit kan zo niet!

Het is een zonnige middag. Samen met mijn moeder zit ik op een terras van een restaurant. Aan het tafeltje naast ons gaan twee dames zitten. Ik zeg expres dames want ze zien er keurig uit, zijn rond de zestig jaar oud en ze spreken Nederlands met elkaar. Dat maakt wat vervolgens gebeurde merkwaardig.

De dames bestellen twee koffie. Het meisje in de bediening werkt zich een ongeluk. Ze brengt de dames binnen enkele minuten hun bestelling. De dames genieten van hun koffie. Plotseling haalt een van de dames een zakje van de banketbakkerij verderop uit haar tas. Ze zet twee gebakjes op tafel. Samen beginnen ze die op te eten. Af en toe kijken ze om zich heen, maar al snel gaan ze op in hun gesprek en vergeten ze wat er om hen heen gebeurt.

Een beetje gegeneerd kijk ik mijn moeder aan. Die kijkt veel betekend terug. “Dit doe je niet”.

Hoe houden we het vast?

“We beginnen heel enthousiast maar na een paar weken is de lol er af. Dan vallen we weer terug in onze oude patronen”. Dit horen we regelmatig wanneer we met teams aan de slag gaan. Mensen hebben vaak de beste intenties om ander gedrag te vertonen. Dat wil niet zeggen dat je ook ander gedrag op de werkvloer zult zien. Wat mensen denken of zeggen dat ze doen en wat mensen daadwerkelijk doen is nu eenmaal niet hetzelfde.

Veranderen van teamgedrag gaat over het veranderen van waarneembaar gedrag. Zonder ander gedrag krijg je geen andere resultaten. Voordat je met een team kunt veranderen moet je het eerst samen eens worden welk gedrag of welke handelingen helpen om tot de gewenste resultaten te komen. Alleen het benoemen van het gewenste gedrag leidt niet automatisch tot het nieuwe gedrag. Daar is meestal meer voor nodig.

Het mag wel iets harder hoor!

Met bokshandschoenen aan staan we tegenover elkaar. Stephan laat ons korte gevechtjes doen in tweetallen. Het is de bedoeling om elkaar te raken en daar kort iets over te zeggen.

“Vind je de manier waarop je wordt geraakt duidelijk? Komt de klap aan, voel je er iets van?”

“Vind je de manier waarop je wordt geraakt prettig? Is het pijnlijk of is het goed?”

Verbazingwekkend wat mij in korte tijd helder wordt. Je deelt een stoot uit en krijgt meteen te horen dat het wel harder, zachter, puntiger, duidelijker of steviger mag.

Hoe heerlijk is dat! Ik kan hierdoor van alles uitproberen totdat het precies goed is.

Niet te hard, dat doet namelijk zeer. Zeker niet te zacht, dat voelt ongemakkelijk als ontvanger. Precies er tussen in vind ik prettig.

Hoe je irritatie en ongeduld in je team kunt benutten!

We kunnen ook met z’n allen gaan paintballen” stelt Gino voor.

“Hé nee, zegt Steffie, die ballen komen altijd zo hard aan”.

“Dan iets met fietsen ofzo. Mountainbiken?” gaat Ikram verder.

De energie spat eraf. De een na de ander heeft een goed idee. Allerlei voorbeelden en ervaringen worden uitgewisseld. De een heeft een goed adresje zus, de ander een telefoonnummer zo. Het heeft alleen helemaal niets te maken met de opdracht die ze hadden.

Ondertussen is Liz allang afgehaakt. Ze kijkt op haar telefoon, tikt een berichtje en moet lachen om wat ze leest. Niemand heeft het in de gaten.

“Zijn jullie nog met de opdracht bezig?”

“We zijn een beetje afgedwaald geloof ik” zegt Gino. Liz trekt haar wenkbrauw op. Ze houdt haar cynische opmerking voor zich.